۲-۶-۱دیدگاه زیستی ۱۸

۲-۶-۲دیدگاه روانکاوی ۱۹

۲-۶-۳مدل های شرطی سازی ۲۰

۲-۶-۴دیدگاه شناختی ۲۲

۲-۶-۴-۱مدل بک، امری و گرینبرگ (۱۹۸۵) باورهای ناکارآمد ۲۳

۲-۶-۴-۲مدل هپ، گنسلر و هیمبرگ (۱۹۸۹) ۲۴

۲-۶-۴-۳مدل رپی و هیمبرگ ۲۵

۲-۶-۴-۴مدل کلارک و ولز ۲۶

۲-۷. توجه متمرکز بر خود ۲۸

۲-۷-۱دیدگاه ­های نظری توجه متمرکز بر خود ۳۱

۲-۷-۱-۱دوال و ویکلوند (۱۹۷۲) ۳۱

۲-۷-۱-۱-۱شروع حالت خود- آگاهی عینی ۳۲

۲-۷-۱-۱-۲پیامد های خود- آگاهی عینی: خود- ارزیابی ۳۲

۲-۷-۱-۲نظریه سیبرنتیک کارور و اسچیر (۱۹۸۱) در مورد خود-گردانی ۳۵

۲-۷-۱-۳ارتباط نظریه کارور و اسچیر با اضطراب اجتماعی ۳۷

۲-۷-۱-۴کلارک و ولز ۴۰

۲-۷-۱-۵راپی و هیمبرگ ۴۵

۲-۸ مروری بر یافته­ های توجه متمرکز بر خود و سوگیری حافظه ۴۹

فصل سوم ۱۳

۳-۱. روش پژوهش ۵۶

۳-۲ جامعه آماری ۵۶

۳-۳ ابزار جمع آوری اطلاعات ۵۷

۳-۳-۱مقیاس هراس اجتماعی کانور و همکاران ۵۷

۳-۴ ویبراتور مغناطیسی ۵۸

۳-۴-۱آزمون حافظه : فهرست واژگان و تکلیف کامپیوتری حافظه ۵۸

۳-۵. روش اجرای پژوهش ۵۹

۳-۶ روش تجزیه تحلیل داده­ ها ۶۰

فصل چهارم ۵۶

۴-۱ مقدمه ۶۳

۴-۲یافته­ های آماری پژوهش ۶۵

۴-۳سوال اول پژوهش ۶۷

۴-۴سوال دوم پژوهش ۶۷

۴-۵سوال سوم پژوهش ۶۸

فصل پنجم ۶۳

۵-۱مقدمه ۷۱

۵-۲سوال اول پژوهش ۷۱

۵-۳سوال دوم پژوهش ۷۲

۵-۴سوال سوم پژوهش ۷۳

۵-۵ محدودیت­های پژوهش ۷۴

۵-۶پیشنهادهای پژوهشی ۷۴

منابع ۷۶

  • فصل اول

کلیات تحقیق                                                               

۱-۱   مقدمه

اکثر افراد هنگام مواجهه با رویدادهای فشارزا دچار احساس نگرانی و اضطراب می­شوند، اما این­گونه واکنش­ها پاسخ­های بهنجاری به چنین موقعیت­ها می­باشند. اضطراب هنگامی نابهنجار محسوب می‏‏شود که در پاسخ به موقعیت­هایی باشد که براحتی می­توان با آن کنار آمد و به صورت مزمن و مداوم باشد. اضطراب یک احساس منتشر، بسیار ناخوشایند و اغلب مبهم است که با یک یا چند احساس ­جسمی مانند احساس تپش قلب، بیقراری، تعریق و سردرد همراه می­گردد (سادوک، سادوک، ۲۰۰۷، ترجمه پورافکاری، ۱۳۹۰).

پریشانی­ها و ناراحتی­های ذهنی در برخی از موقعیت های اجتماعی خاص، تا حدودی مورد انتظار و طبیعی است. منطقی است که فرض کنیم همه افراد یک بار یا بیشتر خجالت کشیدن، ترس ناگهانی یا حتی بند آمدن زبانشان در حین مکالمه را تجربه کرده باشند. هنگامی که این تجارب به صورت روزمره چندین بار تکرار شوند و مرتبا تبادلات اجتماعی روزمره، ترس یا اضطراب را تحریک نماید، موجبات رفتار اجتنابی نابهنجار، قابل ملاحظه و اضطراب اجتماعی بیمار گونه[۱] را فراهم می­ کند. این شرایط از نظر بالینی به نام اختلال فوبی اجتماعی نامیده می­ شود، یک اختلال اضطراب مزمن و ناتوان­کننده که عواقب مضری بر کیفیت زندگی و عملکرد انطباقی[۲] فرد مبتلا می­گذارد (مارکس و گلدر[۳]، ۱۹۶۶). این نشانگان به شدت با آسیب پذیری برای چندین حالت روانپزشکی تضعیف کننده، مرتبط است (استین[۴] و همکاران، ۲۰۰۱). برای نشان دادن وسعت این مشکل باید گفت که فوبی اجتماعی دارای ارتباط بسیار قوی با اشکال دیگر آسیب شناسی روانی است و شدت بیماری­های انسان را بیشتر می­ کند.

۱-۲   بیان مسله

اختلال اضطراب اجتماعی[۵] (SAD) یا فوبی اجتماعی، اختلالی رایج و ناراحت کننده ­ای است که در اواخر نوجوانی شروع­ و یک دوره­ مزمن مستمر را باعث می­ شود (انجمن روانشناسی آمریکا[۶] [APA]، ۲۰۰۰) . از آنجا که افراد با اختلال اضطراب اجتماعی، ترس مداوم و غیر منطقی از ارزیابی منفی عملکرد در شرایط اجتماعی نشان می­ دهند، وقتی در چنین شرایطی قرار می­گیرند، بشدت واکنش اضطراب و پریشانی نشان می­ دهند (APA). اگرچه در حال حاضر اتفاق نظر بر روی علل اختلال اضطراب اجتماعی وجود ندارد، چندین مدل شناختی پاسخ­هایی به عوامل مزمن آن ارائه داده ‏اند (کلارک و ولز[۷]، ۱۹۹۵؛ رپی و تیچمن[۸]، ۱۹۹۷). مدلهای شناختی عموماً بر این فرض استوار است که افراد با اضطراب اجتماعی در پردازش شناختی سوگیری دارند. سوگیری شناختی[۹] یک خطای ذهنی است که معمولاً پیش بینی ناپذیر است. سوگیری شناختی از جهت پایداری حتی پس از آگاهی فرد نسبت به ماهیت موضوع مشابه خطای دیداری است. آگاهی از سوگیری به تنهایی به ادراک صحیح نمی­انجامد و بنابراین، به دشواری می­توان به سوگیری­های شناختی غلبه کرد (ماین  و بونانو[۱۰]، ۲۰۰۱؛ به نقل از نصرتی، خسروی، درویزه و خدابخش، ۱۳۸۹). کلارک و ولز (۱۹۹۵) پیشنهاد کردند وقتی افراد با اضطراب اجتماعی در موقعیت اجتماعی تهدید کننده قرار می­گیرند، انتظارات منفی در مورد عملکردشان فعال می­ شود، احتمالأ این انتظارات با ترس بالا و پیامدهای فاجعه انگیز در نشان دادن اضطراب، موجب افزایش حساسیت به تهدید می­ شود. حافظه برای رویدادهای زندگی افراد، بخصوص برای وقایعی که با ترس مرتبط هستند یک عامل مهم در رشد و حفظ اضطراب اجتماعی (برای مثال: کودی و تاچمن[۱۱]، ۲۰۱۰؛ مورگان[۱۲]، ۲۰۱۰) و سایر اختلالات اضطرابی مانند اختلال وسواس- اجباری[۱۳] (OCD، برای مثال: رادومسکی و راچمن[۱۴]، ۲۰۰۴) می­باشد. مطالعات نشان می­دهد که افراد اضطراب اجتماعی چهره­ های منتقد را نسبت به چهره­ های پذیرنده به احتمال بیشتری شناسایی می­ کنند (لاندن و اوست[۱۵]، ۱۹۹۶) و سوگیری حافظه به نشانه­ های تهدید دارند (اشبوث[۱۶] و رادومسکی، ۲۰۰۱). در پاسخ به ادراک تهدید افراد با اضطراب اجتماعی توجه خود را از مشاهده دیگران به نظارت دقیق خود تغییر داده و به اضطراب درونی مربوط به خود پاسخ می‏دهند. این توجه متمرکز بر خود[۱۷] (SFA) به افزایش آگاهی از اطلاعات درونی اثر می­گذارد، سپس یک باور از تصویر منفی از خود ایجاد شده، و موجب بازنمایی دقیق از خود می­ شود (کلارک و ولز، ۱۹۹۵).

توجه متمرکز بر خود به عنوان هدایت توجه نسبت به محرک­های داخلی مانند انگیختگی فیزیولوژیکی، رفتار، احساسات یا ظاهر خود در یک رویداد اجتماعی تعریف شده است (کلارک و ولز، ۱۹۹۵). اطلاعات توجه متمرکز بر خود ممکن است شامل این باور که خاطرات احساسات گذشته، نگرش­ها یا وقایعی باشد که می­توانند در حال حاضر بر فرد تأثیر گذارند. توجه متمرکز بر خود می‏تواند تأثیرات منفی داشته باشد، زیرا آن توجه را از محیط کاهش می­دهد و اگر محتوای آن افکار منفی باشد، موجب تولید عاطفه منفی می­ شود و می ­تواند بطور مؤثر توانایی افراد را در حل مسائل کاهش دهد (اینگرم[۱۸]، ۱۹۹۰؛ به نقل از اسپور و استوپا[۱۹]، ۲۰۰۲). مطابق با مدل شناختی، افراد اضطرب اجتماعی به محرک­های داخلی نسبت به محرک­های بیرونی در شرایط ارزیابی اجتماعی، سریع­تر واکنش نشـان می­ دهند (مانسل، کلارک و اهلرز[۲۰] ، ۲۰۰۳). تعداد از مطالعـات مقدمـاتی، از نقـش نشانه­ های درونی در اضطراب حمایت کرده است. تحقیقات در بررسی­های غیربالینی کنترل شده نشان می‏دهند افراد دچار هراس اجتماعی احتمالاً بیشتر نشانه­ های فیزیکی را مانند سرخ شدن، عرق کردن، یا لرزیدن را به عنوان دلیل نشانه­ های منفی تشدید اضطراب یا اختلال روانی تفسیر می‏کنند (روث، آنتونی و سوینسون[۲۱] ، ۲۰۰۱).

خرید فایل متن کامل در سایت zusa.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *