مبحث سوم: مبانی تعهدات دولت‌ها در رعایت و احترام به مالکیت فکری ۳۷

گفتار اول: مبانی حقوق بشری ۴۰

گفتار دوم: ملاحظات اقتصادی. ۴۲

گفتار سوم: الزامات ناشی از اسناد بین المللی و تعهدات قراردادی. ۴۶

بند اول: موافقت نامه تریپس. ۴۷

بند دوم: موافقت نامه های آزاد تجاری. ۵۰

فصل دوم: انعطاف‌های موجود در نظام مالکیت فکری در زمینه بهداشت و حق بر سلامت ۵۷

مبحث اول: سیر تحول اصطلاح انعطاف و مفهوم انعطاف پذیری. ۵۹

مبحث دوم: انعطاف های درنظر گرفته شده در موافقت نامه تریپس. ۶۵

گفتار اول: لیسانس اجباری ۶۵

بند اول: موارد صدور لیسانس اجباری ۶۸

بند دوم: شرایط صدور لیسانس اجباری. ۷۲

بند سوم: بررسی آخرین تحولات راجع به لیسانس اجباری و ماده ۳۱ مکرر موافقت نامه تریپس. ۷۵

بند چهارم: مصادیق استفاده کشورها از لیسانس اجباری. ۸۱

گفتار دوم: واردات موازی ۹۵

بند اول: مفهوم و مبنای پذیرش واردات موازی ۹۵

بند دوم: بررسی رویکرد موافقت نامه تریپس، اعلامیه دوحه و قوانین کشورها نسبت به واردات موازی. ۹۹

گفتار سوم: استثنائات اختراع در زمینه روش‌های درمان پزشکی ۱۰۵

بند اول: پیشینه و مبنای استثناء کردن روش های درمان انسان و حیوان ۱۰۵

بند دوم: بررسی برخی از قوانین در رابطه با استثناء روش های تشخیص، جراحی و درمان پزشکی ۱۰۸

گفتار چهارم: استثناء اقدام پیش از موعد (بولار). ۱۱۴

گفتار پنجم: دوره گذار. ۱۲۲

فصل سوم: بسترسازی در نظام مالکیت فکری در زمینه بهداشت و حق بر سلامت. ۱۳۲

مبحث اول: حقوق رقابت و استفاده از ظرفیت قواعد حمایت در برابر رقابت غیرمنصفانه ۱۳۵

گفتار اول: کلیات ۱۳۵

بند اول: پیشینه حقوق رقابت. ۱۳۷

بند دوم: بررسی مواد مرتبط با حقوق رقابت در موافقت نامه تریپس. ۱۳۸

گفتار دوم: بررسی برخی از مطالعات انجام شده در خصوص نتایج مثبت اقدامات رقابتی بر کاهش قیمت داروها و محصولات پزشکی         141

گفتار سوم: رایج ترین اقدامات ضد رقابتی ۱۴۴

گفتار چهارم: ضمانت اجرای حقوق رقابت. ۱۵۶

گفتار پنجم: مصادیق اقداماتی که سبب افزایش رقابت می شود ۱۵۸

مبحث دوم: تضمین نقل و انتقال داروهای مشروع و جلوگیری از افزایش ضمانت اجراهای ناشی از روند تریپس پلاس      164

گفتار اول: ضمانت اجرای حقوق مالکیت فکری ۱۶۸

بند اول: عناصر ضمانت اجرا در موافقت نامه تریپس ۱۶۸

بند دوم: استانداردهای جدید ضمانت اجرای ناشی از روند تریپس پلاس ۱۶۹

گفتار دوم: موافقت نامه تجاری مبارزه با جعل و تقلب (آکتا). ۱۷۲

گفتار سوم: نقد و بررسی تأثیر قوانین موافقت نامه آکتا بر دسترسی به داروها و مقایسه آنها با مواد مربوطه در موافقت نامه تریپس   173

مبحث سوم: منع استفاده از علائم تجاری که سلامت را به خطر می اندازند ۱۸۹

گفتار اول: طرح بسته بندی ساده محصولاتی که برای سلامت مضر می باشند ۱۹۰

بند اول: دخانیات ۱۹۰

الف) استرالیا، اولین کشور اجرا کننده قانون بسته بندی ساده دخانیات در جهان ۱۹۴

ب) ویژگی های طرح بسته بندی ساده. ۱۹۵

ج) اهداف طرح بسته بندی ساده دخانیات. ۱۹۶

د) مخالفان طرح بسته بندی ساده دخانیات. ۱۹۸

بند دوم: مشروبات الکلی. ۲۰۱

بند سوم: مواد غذایی ۲۰۱

بند چهارم: محصولات جایگزین برای شیر مادر ۲۰۳

گفتار دوم: تمایز بین علامت تجاری و نام غیر اختصاصی بین المللی داروها ۲۰۴

نتیجه‌گیری ۲۰۷

فهرست منابع. ۲۱۸

الف. منابع فارسی ۲۱۸

ب. منابع لاتین. ۲۱۸

ج. اسناد سازمان‌ها. ۲۲۵

د. سایت‌ها. ۲۳۴

ه. پرونده‌ها ۲۳۷

مقدمه

حق بر سلامت و حق حیات یکی از حقوق بنیادین بشر می باشد که دارای مصادیق متعددی است. مهمترین جنبه ی آن مقابله با بیماری ها، مرگ و میر و کسب تندرستی از دست رفته است که در راه تحقق این جنبه از سلامتی، دسترسی به داروها و تجهیزات پزشکی پیشرفته سهم به سزا و انکار ناپذیری دارد. در سال های اخیر، موضوع تأثیر حقوق مالکیت فکری بر سلامت و بهداشت عمومی افراد مباحث بسیار مهم و قابل توجهی را ایجاد کرده است. این بحث با لازم الاجرا شدن موافقت نامه ی تریپس و شیوع بیماری ایدز به ویژه در کشور های در حال توسعه و کمتر توسعه یافته اهمیت بیشتری پیدا کرده است، هر چند که دیدگاه های یکسانی در این زمینه وجود ندارد.

مالکیت فکری به عنوان یک موضوع مهم و معتبر در حقوق بشر بین المللی پذیرفته شده است. تاریخچه تهیه پیش نویس اعلامیه جهانی حقوق بشر نشان می دهد که انگیزه تحقق حقوق مالکیت فکری از اندیشه فردگرایی ریشه نمی گیرد بلکه بیشتر ریشه اجتماعی دارد. بنابراین، تضمین حمایت از حقوق مالکیت فکری به موجب اعلامیه حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی منوط به این است که حقوق مالکیت فکری تا چه حد متعهد به تضمین منافع اجتماعی است، به عبارت دیگر، به اشتراک گذاری پیشرفت های علمی و مزایای آن از عناصر اصلی شکل گیری حقوق مالکیت فکری می باشد. دارندگان حق باید بپذیرند حقوقی که برای آنها به رسمیت شناخته شده است مطلق نیست و ضرورتاً بر حسب اوضاع و احوال و برای حمایت از سایر حقوق، باید محدود شود. اگرچه حمایت از مالکیت فکری برای تحقق کامل حقوق حمایت شده به موجب معاهدات بین المللی مهم است، اما در راستای ارتقاء رفاه عمومی باید محدود شود.

خرید فایل متن کامل در سایت zusa.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *