۱-۵- بیماری های آفتابگردان                                                                            

۹ ۱-۶- فرضیه ها

۹ ۱-۷- اهداف تحقیق

۹ ۱-۸- ضرورت تحقیق

۹ فصل دوم: مروری بر تحقیقات ۲-۱- تاریخچه، پراکنش و اهمیت بیماری

۱۱ ۲-۲- عامل بیماری

۱۲ ۲-۳- علائم بیماری پوسیدگی زغالی و نحوه ی خسارت آن

۱۵ ۲-۴- طیف میزبانی

۱۶ ۲-۵- مکانیزم آلودگی و بیماری زایی

۱۷ ۲-۶- چرخه ی زندگی

۱۹ ۲-۷- روش های کنترل پوسیدگی زغالی

۲۰ ۲-۷-۱- کنترل زراعی

۲۱ ۲-۷-۱-۱- استفاده از میزان مناسب کودهای ازته، پتاسه و فسفره

۲۱ ۲-۷-۱-۲- آبیاری مناسب

۲۱ ۲-۷-۱-۳- غرقاب کردن خاک قبل از کشت

۲۱ ۲-۷-۱-۴- تناوب زراعی با غیر میزبان

۲۱ ۲-۷-۱-۵- زیر خاک کردن بقایا توسط شخم عمیق

۲۱ ۲-۷-۱-۶- سال و تاریخ کشت

۲۱ ۲-۷-۱-۷- استفاده از بذر سالم و عاری از اسکلروت

۲۲ ۲-۷-۲- کنترل شیمیایی

۲۲ ۲-۷-۳- کنترل بیولوژیک

۲۲ ۲-۷-۴- به کارگیری ارقام مقاوم

۲۵ ۲-۸- انواع مقاومت

۲۵ ۲-۸-۱- مقاومت حقیقی

۲۵ ۲-۸-۲- مقاومت ظاهری

۲۶ ۲-۸-۳- مقاومت غیر میزبانی

۲۶ ۲-۹- واکنش ارقام مختلف آفتابگردان نسبت به بیماری

۲۷ فصل سوم: مواد و روش ها ۳-۱- تهیه محیط کشت

۳۰ ۳-۲- نمونه برداری، جداسازی و خالص سازی عامل بیماری

۳۰ ۳-۲-۱- نمونه برداری

۳۰ ۳-۲-۲- جداسازی و خالص سازی M. phaseolina

۳۲ ۳-۳- ژنوتیپ های مورد استفاده در ارزیابی نسبت به قارچ M. phaseolina

۳۳ ۳-۴- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط آزمایشگاه

۳۴ ۳-۵- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط گلخانه

۳۶ ۳-۶- انتخاب مزرعه آلوده و جداکردن میکرواسکلروت قارچ

۳۸ ۳-۷- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط مزرعه

۳۸ ۳-۸- تجزیه و تحلیل داده ها

۳۹ فصل چهارم: تجزیه و تحلیل و بیان نتایج حاصل از تحقیق ۴-۱- نمونه برداری از مزارع آلوده

۴۰ ۴-۲- علائم بیماری پوسیدگی زغالی ناشی از قارچ Macrophomina phaseolina

۴۱ ۴-۳- ویژگی های قارچ M. phaseolina

۴۲ ۴-۴- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط آزمایشگاه

۴۸ ۴-۵- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط گلخانه

۵۲ ۴-۶- انتخاب مزرعه آلوده و جداکردن میکرواسکلروت

۵۳ ۴-۷- ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های آفتابگردان نسبت به قارچ M. phaseolina در شرایط مزرعه

۵۴ ۴-۷-۱- درصد آلودگی (Disease Incidence)

۵۴ ۴-۷-۲- بررسی تأثیر بیماری بر روی اجزای عملکرد در شرایط مزرعه

۵۶ ۴-۷-۲-۱- تأثیر بیماری بر کاهش ارتفاع بوته

۵۶ ۴-۷-۲-۲- تأثیر بیماری بر کاهش قطر طبق

۵۸ ۴-۷-۲-۳- تأثیر بیماری بر کاهش وزن هزار دانه

۶۰ ۴-۷-۲-۴- ارزیابی عملکرد ژنوتیپ های مختلف آفتابگردان در شرایط مزرعه

۶۱ ۴-۸- مطالعه تحمل ژنوتیپ های مختلف آفتابگردان بر اساس درصد آلودگی و اجزاء عملکرد

۶۱ ۴-۸-۱- بررسی تحمل ژنوتیپ های مختلف از نظر تأثیر بیماری بر ارتفاع بوته

۶۳ ۴-۸-۲- بررسی تحمل ژنوتیپ های مختلف از نظر تأثیر بیماری قطر طبق

۶۴ ۴-۸-۳- بررسی تحمل ژنوتیپ های مختلف از نظر تأثیر بیماری وزن هزار دانه

۶۵ ۴-۸-۴- بررسی تحمل ژنوتیپ های مختلف از نظر تأثیر بیماری عملکرد

۶۶ فصل پنجم: بحث بحث

۶۷ فصل ششم: منابع مورد استفاده منابع

۶۹ چکیده انگلیسی

۷۶

چکیده
بیماری پوسیدگی زغالی آفتابگردان با عاملMacrophomina phaseolina (Tassi) Goidanich یکی از بیماری های مهم گیاه محسوب می شود که سبب کاهش کمیت و کیفیت محصول می گردد. این بیماری طی سال های اخیر در استان مازندران شایع شده و از اهمیت خاصی برخوردار است. استفاده از ارقام مقاوم یا متحمل به دلیل سازگاری با سایر روش های پیشگیری و کنترل، جایگاه ویژه ای را در مدیریت تلفیقی به خود اختصاص داده است. در این بررسی عکس العمل ۱۰ ژنوتیپ آفتابگردان نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی در شرایط آزمایشگاهی، گلخانه ای و مزرعه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. که در شرایط آزمایشگاه و گلخانه از طرح کاملا تصادفی و در شرایط مزرعه از طرح بلوک کامل تصادفی استفاده شد. نتایج حاصل از شرایط آزمایشگاهی نشان داد که ژنوتیپ های RF81-74*AF80-460/2/1 با شاخص بیماری ۸۹/۳۹، از تحمل بیشتر و ژنوتیپ RF81-137/1*AF81-228 با شاخص بیماری ۶۷/۵۰، از تحمل کمتری نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی برخوردار بودند. در آزمایشات گلخانه ای ژنوتیپ های RF81-1/2*AF80-452/2/2، HYSUN33، RF81-106*AF80-448/1/2، RF81-1/2*AF81-112، RF81-74*AF80-460/2/1 و AZARGOL به ترتیب با ۶/۶، ۷/۶، ۷/۶، ۷/۶، ۷/۶ و۰۳/۱۰ درصد آلودگی (Disease Incidence) از تحمل بیشتر و ژنوتیپ RF81-65*AF80-429/2/3 با ۵۵/۴۳ درصد آلودگی از تحمل کمتری نسبت به بیماری پوسیدگی زغالی برخوردار بودند. نتایج حاصل از آزمایشات مزرعه ای نیز نشان داد که ژنوتیپ های RF81-74*AF80-460/2/1، RF81-1/2*RF81-112، RF81-1/2*AF80-452/2/2، RF81-106/1*AF80-448/1/2، HYSUN33 و AZARGOL با ۳۳/۰ درصد آلودگی از تحمل بیشتر و ژنوتیپ های RF81-65*AF80-429/2/3 و RF81-137/1*AF81-228 به ترتیب با ۶۷/۱۳ و ۸ درصد آلودگی تحمل کمتری نسبت به بیماری داشتند. در ضمن ژنوتیپ های RF81-65*AF80-429/2/3 و RF81-137/1*AF81-228 علاوه بر درصد آلودگی بیشتر، کاهش وزن هزار دانه، کاهش قطر طبق و کاهش ارتفاع بیشتری را نیز نشان دادند.
فصل اول
مقدمه
۱- مقدمه
۱-۱- تاریخچه و گیاه شناسی آفتابگردان
آفتابگردان با نام علمیL. Helianthua annuus و نام انگلیسی از نظر تولید جهانی بعد از سویا در مقام دوم قرار دارد و بیش از ۱۴ درصد کل روغن نباتی جهان را تولید می کند.
استخراج روغن از دانه آفتابگردان در سال ۱۷۱۶ در روسیه انجام گرفت و در سال ۱۷۲۹ تولید انبوه روغن از این گیاه در جهان شروع شد.
این گیاه بومی نواحی مرکزی قاره آمریکا است و برای نخستین بار توسط جهان گردان اسپانیایی به اروپا آورده شد و در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی به اغلب کشورهای اروپایی به عنوان گیاه زینتی وارد گردیده و مورد کشت و زرع قرار گرفت. آفتابگردان در قرن ۱۸ به روسیه و حدود ۸۰ تا ۹۰ سال پیش نیز به ایران آورده شد.
آفتابگردان گیاهی یک ساله از تیره آستراسه ((Asteraceae یا مرکبان (Composite) است. دو گونه ی آن یعنی آفتابگردان معمولی (H. annuus L.) و سیب زمینی ترشی (H. tuberosus L.مصرف تغذیه ای دارندگونه ی اول به خاطر روغن کشت می شود و گونه دوم به خاطر غده کشت می گردد. چند نمونه از آفتابگردان هم به عنوان گیاهان زینتی کشت می شده که مهم ترین آن ها به شرح زیر بوده:

    خرید فایل متن کامل در سایت zusa.ir

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *